۵ مرحله بخاطر بر آمدن با غم و اندوه

اندوه و غصه از عمیق ترین احساسات بشری است. هر انسانی این حس گذرا را بارها و به درجات مختلف در طول زندگی امتحان می کند. درون طول قرن ها، فلاسفه و شاعران دربارۀ ماهیت غم و شادی چیزهای اضافی تصنیف اند. در دوران مدرن، روانشناسی با کمک روش های علمی، بوسیله دنبال شناخت کمی و کیفی حزن است تا بتواند راهکار های مفیدی برای پیاده شدن آمدن با آن ارائه درنگ. داخل این مطلب ۵ راهکار به شما یاد می دهیم که به کمک آنها می توانید مایه تسلی با غم و اندوه کنار بیایید.

حتما بخوانید:غم غربت و راهکارهایی بخاطر آرام آنکتاب تولستوی و مبل بنفش؛ امن به کتاب بخاطر استقلال از اندوهغم از دست دادن چیست و چگونه باید با آن پهلو آمد؟ چه زمانی اندوه و غصه به سراغ ما می آید؟

حالات گوناگون غم و بی آرامی میان جمیع مشترک است. انسان ها با فرهنگ های گوناگون، این حس را در طول زندگی تجربه می کنند. طیف وقایعی که می توانند این حساسیت را درون ما برانگیزند بسیار فراخ است: از ابتلا به مصیبت لاعلاج خواه فراق و جدایی گرفته تا مرگ عزیزان یا گم شدن حیوان مورد تعلق مان. تمرکز این نوشته کنار غم و هم در افراد بزرگ سال است.
الیزابت کوبلر راس نویسندۀ تاریخچه «در باب مرگ و احتضار» است که تو سال ۱۹۶۹ منتشر شد [این پی در ایران با نشانی «آشتی با مرگ» بوسیله ترجمۀ مهدی قرچه داغی در سال ۱۳۷۶۱ توسط ترویج اوحدی منتشر شده است]. او در این نوشته، ابتدایی بار، گذر از بی آرامی و هم را به پنج مرحله شاخه می کند که در امتداد آنها را معرفی کرده ایم. ۵ مرحلۀ هم و اندوه و نکاتی که باید بدانیم!

پیش از شناساندن این پنج مرحله، لازم است نکات مهمی را درباره آنها بدانیم:

مدت زمان متفاوتی طول می کشد که هریک از ما هر کود را طی کنیم. افزون بر این، مدل شدت ابراز احساسات ما داخل هر کود با دیگران متفاوت است. بنابراین، برخلاف تخیل عامه، عبور از این مراحل لزوما نظم مشخصی ندارد. ما معمولا این مراحل را خلال می کنیم تا با آرامش بیشتری به مرحلۀ انتها (پذیرش فقدان) برسیم. باوجود این، بسیاری از ما به فراغت و بی دغدغه به آخرین وهله نمی رسیم.

مرگ عزیزان ممکن است باعث توجه دوبارۀ ما بوسیله مسئلۀ مرگ شود و وحی بخش ما تو نگاهی مکرر به احساس مان دربارۀ مرگ باشد. در هر مرحله، جرقه هایی از امید همچنین ایجاد می شود: تا زمانی که زندگی ادامه دارد، مقصود هست و تا وقتی امیدوار هستیم، زندگی جریان دارد.

از طرفی، شیوۀ بی قراری گساری هر فرد با دیگری متفاوت است: فدایی غم و هم خود را ابراز می دهند و احساسات سندیت را کتمان نمی کنند؛ عده ای دیگر تقدم می دهند بی آرامی خود را در دل پنهان کنند و شاید حتی جرعه ای سرشک غصه نریزند. پس نباید در مواجهه با بی قراری و اندوه سایرین قضاوت نابجا کنیم، از طرف هرکس به شیوۀ خودش بی قراری گساری می کند.

بسیاری از افراد لزوما مراحل حزن را به ترتیبی که خواهیم گفت، سپری نمی کنند. این مسئله کاملا قابل قبول و غریزی است. کلید شعور مراحل پنج گانۀ بی آرامی و اندوه این نیست که آن را دستورالعملی برای اجرا کردن قدم بوسیله شلنگ بدانیم؛ بلکه باید بوسیله آنها بوسیله چشم راهنمایی بنگریم که بوسیله ما داخل درک قدر یا بهای چیزی سوگواری مان معاون می کند. مراحل پنج گانۀ بی قراری و بی آرامی

۱. ابا

اولیه فایده ما به اتفاقات ناگوار و تلخ زندگی، ابا واقعیت است. در این وضعیت، مردم معمولا با خود می گویند: «چنین اتفاقی نیفتاده است! ممکن ازاله چنین شده باشد!»این واکنشی طبیعی است که ما برای دلیل تراشی دربرابر احساسات درحال شکافتن مان انجام می دهیم.

«حاشا» یکی از مکانیسم های دفاعی مرسوم است. این شیوه با بهت خورده کردن ما، مانع شوک کندرو ما می شود. از در این مرحله، ما نمی خواهیم آنچه را در حال رخساره دادن است بپذیریم. ما از نشانه های واقعیت متحیر فرار کرده و از هرگونه گفت وگو و اطلاعاتی که بیانگر واقعۀ تلخِ صورت داده است، اجتناب می کنیم. یکی از احساسات غالب درون این مرحله، دریافتن پوچی است، زندگی دیگر برایمان معنایی ندارد.

تو بسیاری از افراد، این وهله واکنشی موقتی است که آنها را از نخستین ترکش های لشگر غم در امان نگه می دارد. ۲. هیبت

با آشکار شدن هرچه بیشتر نشانه های واقعیت، حاشا جای خودش را بوسیله خشمِ همراه با رنج شدید می دهد. احساسات جدی از درونِ آسیب پذیر ما فوران می کنند و بوسیله لباس عصبانیت اشعار می شوند. ما خشم خود را به محیط پیرامون، دوستان و آشنایان و حتی غریب ها ابراز می کنیم.
ممکن است خشم ما گریبان کسی را عزیز خطاب کردن درحال اجل را تیمار شامل شود. گرچه عقل و منطق می گوید او مقصر گونه موجود حلق اما احساسات ما انفراد را که سبب ساز هم و غم شده است سرزنش می نرم. بروز خشم احساس زحمت وجدان غم با خویشتن می آورد و ما از دست خودمان عصبانی تر می شویم.

پزشکان و کارکنان مراکز درمانی از جمله گروه هایی هستند که متجاوز از دیگران شعار غضب بازماندگان قرار می گیرند. گرچه این صنف همواره با رنج و مرگ انسان ها سروکار دارند اما این بوسیله معنای در حمایت بودن آنها از رنج و خشم یا هم اطرافیان ناتندرست ازاله.
اگر شما هم در این حیطه حکم می کنید و چنین مشکلاتی دارید، برای مهار هیبت خود، حتما با پزشک خواه اطرافیان عزیز ازدست رفته، در زمان مناسب گفت وگو کنید. می توانید از پزشک بخواهید که در پایان شایسته کردن کاری بوسیله شما تلفن کند تا از جزئیات علت اجل فاتحه شوید. دربارۀ وضعیت مصیبت و فرایند علاج سؤال کنید و ابهامات خویشتن را برطرف کنید. دربارۀ راه هایی که می تواند هیبت تان را فرو بکاهد فکر کنید. ۳. چانه زنی

ما تو واکنشی عادی به احساس درماندگی و آسیب پذیری، اغلب به سراغ «اگر»ها و «ای کاش»ها می رویم:
اگر زودتر به سراغ علاج بلای ناگهانی می رفتیم…
اگر زودتر به سراغ پزشک دیگری می رفتیم…
اگر غلام اقدام بهتری با او داشتم…
و… .
اینجاست که مخفیانه با خدای خودمان چانه می زنیم و تعهد وقرار می گذاریم تا جلوی بی آرامی و غصه اجتناب ناپذیر را بگیریم. چانه زنی هم لخت از دفاع ما داخل برابر واقعیت رنج آور است. حس زحمت وجدان در این وهله همچنین همراه ماست، می توانستیم کاری کنیم اما نکرده ایم و کار به اینجا کشیده است. ۴. افسردگی

در سوگواری پس از حادثه دو نوع افسردگی درون افراد مشاهده می شود. نوع اول آن به پیامدهای عملی موافقت مربوط است متشابه خرج و نحوۀ برگزاری رسم . قلق و پشیمانی بخش اصلی این مرحله اند. ما نگران روز وداع با عزیزمان هستیم؛ نگرانیم مبادا در این روزهای پر از هم و اندوه، دم کمتری را با سایر عزیزانمان می گذرانیم. عبور از این مرحله با امنیت و یگانگی اطرافیان آسان تیز است.
نوع دوم افسردگی انحصاری تر و درونی تیز است: پیاده شدن آمدن با فقدان عزیز ازدست رفته ازنظر فکری ـ روانی. شاید یک آغوش گرم در گذر از این کود به ما کمک کند. ۵. مقبول

به خشکی امدن آمدن با بی قراری و بی قراری و پذیرش آنچه قیافه داده است چیزی نیست که هرکسی بتواند به آن دست یابد یا شجاعت بر آمدن با آن را داشته باشد. گاهی اوقات، مرگ تصادفی فرصت واکنش مناسب را از ما می گیرد یا هرگز فیروز نمی شویم که از حباب امتناع و خشم خارج شویم.
ما درون مرحلۀ پذیرش، کم کمتر با خودمان کنار آمده و روحیۀ خود را بازمی یابیم. ویژگی اصلی این وهله آرامش همراه با خلاصی از وابستگی عاطفی است؛ البته این به معنای بازگشت آنی شادی حلق و با ملالت نیز متفاوت است.

نزدیکان ما که بیش سالخورده اند یا در بستر مصیبت هستند معمولا کناره گیری و آماده شدن برای اجل را درپیش می گیرند. این به معنای پیش بینی حتمی آنها از اجل شان زدودن بلکه وضعیت روبه افول جسمانی موجودی باعث بروز این واکنش می شود. اقدام باوقار و آرام آنها درون اجابت این موضوع به ما کمک شایانی می درنگ.

پیاده شدن آمدن با غم واندوه فرایندی کاملا شخصی و منحصربه فرد برای هرکس است. هیچ کس بهتر از ما نمی تواند کاملا احساساتی را درک کند که در گذر از این مراحل تجربه می کنیم. دیگران می توانند با همدلی و اتصال باعث کاهش رنج مان شوند. بهترین موثر که می توانیم ایفا دهیم این است که دست از ایستادگی در برابر واقعیت برداریم و اجازۀ عبور احساسات را بدهیم. مقاومت کردن فقط باعث تأخیر در بهبودی خواهد شد. برای غلام مرگ به معنای رهایی است.

الیزابت کوبلر راس در دنباله بخوانید: چنانچه دچار غم و غصه هستید، یکی از این ۱۴ فیلم را حتما ببینید

مجموعه صوتی مثبت اندیشی و خوشحالی مثبت اندیشی را به خویشتن کادو دهید. چیزی که بیش از همه بخاطر خوشبختی به آن نیاز داریم.

مشاهده محصول